ทุกวันนี้เราใช้ เวลา คุ้มค่าแค่ไหน

posted: 3 years ago
2,653 views
ทุกวันนี้เราใช้ เวลา คุ้มค่าแค่ไหน

comments

คุณใช้เวลาไปกับอะไรบ้าง

“มนุษย์” พวกคุณคงที่จะรู้จักคำนี้ เพราะมันหมายถึงพวกเราทุกคน หมายถึงสัตว์ที่ขนานตัวเองว่าเป็น “สัตว์ที่ประเสริฐที่สุด” แต่จะมีใครสักกี่คนในโลกใบนี้ที่รู้จักคำว่านี้ได้ดีพอ เพราะทุกวันนี้บนโลก “มนุษย์ทุกตัว” ล้วนมีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงไม่ว่าจะเป็น ชาติ ศาสนา หรือ เผ่าพันธุ์ ซึ่งนับได้ว่าเป็นสิ่งหนึ่งที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ได้อย่างมหัศจรรย์ อย่างไรก็ตามเหล่าสัตว์ประเสริฐทั้งหลายที่อยู่บนโลกใบนี้มักจะมีคำถามที่ตัวเอง ยังหาคำตอบไม่ได้ว่า “เราจะอยู่อาศัยบนโลกใบใหญ่ๆ ใบนี้ไปนานเท่าไหร่”

เริ่มต้นกันที่มนุษย์อย่างพวกเราก่อนที่จะลืมตามาอยู่บนโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้จำเป็นที่จะต้องสร้างความลำบากให้กับมารดาไม่ต่ำกว่า 7 – 9 เดือนภายใต้ถุงน้ำคร่ำเพื่อสร้างพัฒนาการให้กับตัวเอง สร้างแขน สร้างขา ดวงตา ปาก และส่วนต่างๆ ของร่างกายให้สมบูรณ์ที่สุด แม้ว่ามนุษย์หลายคนจะโชคดีที่เขาได้มีโอกาสออกมาดูโลกใบนี้ได้ครบ 32 ประการดั่งที่หลายๆ คนคาดฝัน แต่มันไม่ใช่เสียกับทุกคนเพราะยังมีหลายล้านคนที่สามารถเรียกได้ว่าโชคร้าย ที่พวกเขาไม่สามารถออกมาดู ท่องโลกอันกว้างใหญ่ได้แบบคนปกติทั่วๆ ไป อย่างไรก็ตามไม่ว่าเราจะออกมาดูโลกใบนี้ด้วยสภาพแบบไหน จะไม่มีขา จะตาบอด จะหูหนวก หรือแม้แต่จะมีพัฒนาการที่ช้ากว่าคนอื่นๆ แต่นี่คือ “จุดเริ่มต้นของชีวิตมนุษย์” ที่เราต้องก้าวต่อไปให้ได้ ในอนาคตข้างหน้า

Viriyah Insurance

เมื่อผ่านไปสักระยะหนึ่งจากมนุษย์ที่มีอายุเพียง 9 เดือน เขาก็จะมีอายุมากขึ้นจากที่เริ่มจาก 9 ก็เปลี่ยนเป็น 1 ปี 2 ปี และมากขึ้นไปเรื่อยๆ ในช่วงต้น หรือช่วงที่เรียกว่า “ทารก” มนุษย์แทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย พวกเขามีหน้าที่เพียงอย่างเดียว “นอน ร้อง กิน ขับถ่าย” ซึ่งเป็นระบบที่ถูกตั้งมาที่แทบจะเรียกได้ว่าเหมือนๆ กันไปหมด แต่อย่าลืมว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเพียงเท่านั้น เมื่อผ่านจากช่วง “ทารก” เข้าสู่วัยเด็กเต็มวัย มนุษย์ทุกผู้ทุกคนมักจะมีหน้าที่ที่เหมือนกัน คือ “การเข้าโรงเรียน เพื่อเสริมความรู้ให้กับตัวเอง”

เวลา หายไปไหน
Photo Credit: Margarida Sardo via Compfight cc

มนุษย์ใช้เวลาเรียนกว่า 10 – 15 ปี หรือมากกว่านั้นสำหรับเรื่องของการศึกษาโดยเฉพาะเริ่มตั้งแต่ระดับประถมที่มนุษย์เราจะต้องใช้เวลาเรียนกว่า 6 ปีสำหรับการเรียนในระดับประถมเพื่อเสริมมาตรฐานความรู้ของตนเอง และใช้เวลาอีกกว่า 3 สำหรับการเรียนต่อให้จบการศึกษาภาคบังคับตามที่กฏหมายได้กำหนดไว้ หลังจากนั้นมนุษย์ก็จะเข้าสู่วัยรุ่นอย่างเต็มตัว เข้าสู่วัยที่พวกเขาถูกมองว่ามีความคิด ปัญญาชน และถูกตั้งความหวังจากบุคคลที่ให้กำเนิด ว่าต่อไปลูกฉันจะเป็น….. ซึ่งถือได้ว่าเป็นช่วงหนึ่งที่สำคัญมากๆ ที่เรียกได้ว่าเป็นหัวริ้ว หัวต่อ และตัดสินได้ว่า “เขาจะไปต่อ หรือ จะขอจบอยู่เพียงแค่นั้น”

พวกเขาสามารถเลือกที่จะศึกษาในเรื่องที่ตนเองชื่นชอบเป็นการส่วนตัวได้ จะเรียนตามฝันที่ตนได้เห็นมาจาก “บุคคลที่ประสบผลสำเร็จ, ละคร” โดยมีจุดหมายเดียวกันก็คือ “ในอนาคตข้างหน้า พวกเขาต้องมีหน้าที่การงานที่ดี เงินเดือนที่สูง” พวกเขายังต้องเรียนจนกว่าจะผ่านไปสู่ในระดับมหาวิทยาลัย ช่วงวัยที่สามารถเรียกตนเองได้ว่า “นักศึกษา” ได้เต็มตัว เพราะพวกเขาจะต้องมีความคิด ความรู้สึก ความรับผิดชอบ และอื่นๆ อีกมากมายที่ดีกว่าแต่ก่อน และเขาต้องอยู่ในช่วงนี้อีกนานกว่า 4 – 6 ปี ขึ้นอยู่กับว่าเขาเลือกที่จะศึกษาทางด้านไหน หมอ วิศวะ ครู และอื่นๆ จนกว่าเราจะ “จบการศึกษา”

Bangkok Insurance

เมื่อสิ้นสุดการศึกษาเราก็ต้องเข้าสู่ชีวิตของโลกความเป็นจริงที่ในช่วงที่มนุษย์เราจะได้พิสูจน์ความรู้ ความสามารถละการเอาตัวรอดในสังคมที่มีแต่การแข่งขัน การแก่งแย่งชิงดีต่อกัน และความเห็นแก่ตัวเองที่มากขึ้นกว่าเดิม ทุกคนต้องดิ้นรนและใช้ชีวิตในช่วงนี้นานที่สุด ทรหดและทรมานที่สุด ด้วยระยะยาวกว่า 20 – 30 ปี เพราะมันเรียกได้ว่าช่วงการสร้างชีวิตของพวกเรานั่นเอง พวกเราจะได้พบเจอหลายสิ่งหลายอย่าง ณ ในช่วงเวลานี้ทั้งความรักที่อาจจะไม่ใช่ครั้งแรก แต่อาจจะเป็นครั้งแรกของใครบางคน ความรับผิดชอบที่สูงขึ้นด้วยหน้าที่การงานและตำหน่งที่ก้าวหน้า และอื่นๆ อีกมากมายที่จะมันจะเป็นมากกว่า “โรงเรียน หรือมหาวิทยาลัย” ที่พวกเราผ่านมา เพราะมันไม่มีจุดสิ้นสุดที่แน่นอน ถ้าคุณไม่พยายมทำต่อ ไม่เดินต่อ ไม่สู้ต่อ เราก็จะไม่มีที่ยืน เพราะพวกเขาเลือกคนด้วยกฏของธรรมชาติ “สังคมที่ไร้ความอ่อนแอ”

เรียนจบแล้ว ไปไหนต่อ
Photo Credit: Nottingham Trent University via Compfight cc

เมื่อย่างเข้าสู่ช่วงวัยกลางคนหรือผ่านวัยผู้ใหญ่มาได้ไม่นาน มนุษย์ทั้งหลายก็เริ่มที่จะมีชีวิตที่ค่อยๆ ช้าลงเรื่อยๆ ด้วยอายุที่มากขึ้น หน้าที่การงานที่เครียดมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม และชีวิตส่วนตัวที่อาจจะลดน้อยและถอยลงคลอง บางคนอาจจะได้เลื่อนขั้นจากผู้จัดการเป็นผู้จัดการอาวุโส หรืออื่นๆ บางคนอาจจะกลายเป็นเจ้าสัวใหญ่ที่มีเงินเป็นกอบเป็นกำ แต่มันก็เป็นเพียงแค่ช่วงชีวิตหนึ่งเท่านั้น ช่วงเวลานี้มนุษย์มักจะใช้ชีวิตกับครอบครัวที่ร่วมกันสร้างกันมาไม่ว่าจะเริ่มต้นตั้งแต่ช่วงเวลาไหนก็ตาม และที่สำคัญในช่วงวัยนี้ที่ผ่านโลกมามาก ผ่านหนาวมาก็ไม่น้อยทำให้พวกเขาเป็นมนุษย์ที่เข้าใจชีวิต เข้าใจความเป็นไปของมัน ช่วงเลาที่เริ่มจะต้องปรับตัวให้เข้ากับความเป็นไปของการเปลี่ยนแปลงของสังคม

“บั้นปลาย ชีวิต” ช่วงเวลาการรีไทร์ของมนุษย์ทั้งหลายจากชีวิตที่เคยจะต้องรีบเร่ง ต้องกลับมาช้าลงอย่างเห็นได้ชัด จากชายหนุ่ม หรือหญิงสาวที่มีร่างกายสุขภาพแข่งแร็งและสมบูรณ์ต้องมีร่างกายที่เหี่ยวเฉา เหนื่อยง่ายและโรคภัยมักจะถามหา จากที่เคยกินได้ไม่หยุดกับอาหารที่แสนอร่อย ก็ต้องหยุดตามที่หมอได้สั่งถ้าหากยังที่จะอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป จากที่เคยทำงานเงินเดือนเฉียดแสนก็ต้องนั่งอยู่เฉยๆ ปล่อยวางงานนั้น และรีไทร์ตัวเองออกมา เพราะอายุที่เข้าสู่ชราวัย จนสุดท้ายก็เข้าสู่ช่วงสุดท้ายที่เราจะต้องจากโลกนี้ไป ไม่ว่าจะอยู่บนโลกใบนี้มากี่ปีจะแค่ 60 หรือ 100 สุดท้ายก็ไม่มีใครหนีที่ที่เราควรจะอยู่ ภายใต้โลงที่ฝาปิดเท่ากับตัวเราเอง จากที่เคยมีเงินเก็บ ก็ต้องปล่อยวางเพราะมันไม่สามารถที่จะเอาไปกับตัวเราได้ สุดท้ายก็ต้องกลายเป็นเพียงแค่ขุยผง และกองเพลิง แล้วเราใช่เวลาชีวิตช่วงไหนมากที่สุด คุ้มค่าที่สุดละ ?

ใช้เวลาให้คุ้มค่า
Photo Credit: nshontz via Compfight cc

อันที่จริงแล้วมนุษย์เราไม่ได้เกิดมาเพื่อใช้ช่วงชีวิตในช่วงเวลาไหนให้มันดีที่สุด แต่พวกเราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตให้สนุก ให้มีความสุขในทุกช่วงเวลา แต่ด้วยเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วปีหนึ่งผ่านไปเป็นสิบ จากสิบเป็นยี่สิบ จากยี่สิบเป็นสี่สิบ ทำให้มนุษย์ทั้งหลายต่างคิดว่า พวกเรามักจะมีช่วงเวลาที่มีความสุขอยู่เสมอ แต่มันก็แปลกที่มนุษย์ไม่ว่าจะเขาจะมีความสุขมากเท่าไหร่ ขนาดไหน สุดท้ายความทุกข์ก็ย่อมมากกว่าอยู่เสมอ

ดังนั้นจงอย่าถามว่ามนุษย์ควรที่จะใช้ชีวิตในช่วงไหนให้มีความสุขสุด สนุกๆ สุด เพราะเพียงแค่ไม่กี่ปีช่วงเวลาเหล่านั้นมันก็จะหายไป เหมือนมันไม่เคยที่จะเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตของเรา หรือให้พูดง่ายๆ ว่า มนุษย์เราไม่เคยมีช่วงที่มีความสุขที่แน่นอน แต่กลับมีความทุกข์อยู่ทุกเวลา แต่จากจุดเริ่มต้นจนมาถึงช่วงปลายของชีวิต ก็คงยังที่จะไม่มีใครตอบคำถามได้ว่า “มนุษย์เรา จะมีความสุขไปตลอดไม่ได้เลยหรือ”

แต่ถ้าอีกหนึ่งคำถามละ “มนุษย์ใช้ช่วงเวลาช่วงไหนไปได้มากที่สุด” มันก็คงที่จะหาคำตอบมาสนองได้ยากเช่นเดียวกัน ทุกช่วงเวลามนุษย์ทั้งหลายก็มักจะใช้เวลากับมันได้มากที่สุดอยู่เสมอ ไม่ว่ามันจะร้ายแรงหรือโหดร้ายขนาดไหนก็ตามโดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ความรัก” มนุษย์หลายๆ คนจมปรักกับเรื่องเดิม, รักเดิมๆ หรือ ชีวิตแบบบเดิมๆ มากจนเกินไป จนทำให้ลืมไปว่า “มนุษย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อให้มีความรักเพียงอย่างเดียวเท่านั้น” หรือ “ต้องใช้เวลาช่วงนี้ให้มากที่สุดเท่านั้น” แต่เราต้องมีทั้ง “รัก โลภ โกรธ และหลง” มันจึงที่จะเรียกได้ว่า “คุณค่าของชีวิต”

ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า

“อย่ามองว่า ตัวเองใช้ชีวิตช่วงไหนไปมากจนเกินไป แต่จงมองว่าช่วงเวลาไหนจะสร้างความสุขของเรามากที่สุด เพราะความสุขไม่ได้เกิดอยู่ที่ช่วงเวลาของการใช้ชีวิต แต่มันขึ้นอยู่กับการใช้ชีวิตว่าคุณสามารถที่จะสร้างสุขให้กับตัวเองได้หรือไม่ เพราะสุดท้ายแม้ว่าเราจะคำนวณว่าชีวิตเราได้ใช้มากว่าสิบปีนั่นก็อาจจะเป็นเรื่องที่จริงอยู่ แต่สุดท้ายละพวกเราก็จำเป็นที่จะต้องจาก,โกใบนี้ไป ซึ่งเราเรียกมันว่ากฏของะรรมชาติ ไม่ว่าสัตว์ประเสริฐขนาดไหนสุดท้าย ก็คงหนีพยญายมไม่ได้อยู่ดี”


avatar
by admin

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ

เรื่องที่คุณอาจสนใจ

loading icon