แจน (Jan) วัจน์สุมนต์

posted: 2 years ago
แจน (Jan) วัจน์สุมนต์

comments

ชื่อจริง ชื่อเล่น / อายุ
วัจน์สุมนต์ ชื่อเล่น แจน อายุ 25 ค่ะ

 

โสด / ไม่โสด
ไม่โสดค่ะ

 

เรียนหรือทำงานอะไรอยู่
แจนทั้งเรียนทั้งทำงานไปด้วยเลยค่ะ กลัวว่าง 555+ เรียนวิศวะกรรมศาสตร์สาขาวิศวะกรรมการบริหาร (Engineering Management) และก็มี minor เป็น Sustainability ค่ะ ส่วนงานหลักแจนเป็น Design/Creative Director ที่บริษัทของแฟน เป็น Startup Company เล็กๆ ที่สร้างกันขึ้นมาเอง ทำเกี่ยวกับ Software Development เราเน้นทางด้านการพัฒนาโปรแกรมประยุกต์สำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ (Mobile Application Development) ค่ะ แต่นานๆ ทีก็มี web app เข้ามาบ้างเหมือนกัน ส่วนงานเสริม (เรียกว่างานอดิเรกน่าจะเหมาะกว่า) คือเป็นนางแบบค่ะ

 

สเปคของคนรักในฝัน
ชอบคนที่มีจุดหมายในชีวิต รักการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ มีความคิดวิพากษ์วิจารณ์ดี เคารพผู้ใหญ่ ให้เกียรติคนอื่น รักครอบครัว ไม่ตัดสินคนอื่น โดยรวมคือขอให้เป็นคนดีที่มีความคิดค่ะ

 

ถ้าอยากจีบคุณให้ติดต้องทำอย่างไร
สำคัญสุดๆ เลยคือ ต้องจีบตอนโสดทั้งคู่ค่ะ 555+ มีแฟนแล้วไม่เอานะ ถ้าแจนมีแฟนแล้วก็ไม่สนคนอื่นเหมือนกัน เราต้องให้เกียรติคนที่เรารักค่ะ

 

จุดเด่นของคุณ
ความสูง กับ หัวไหล่ค่ะ 555+ แจนเป็นนักกีฬาว่ายน้ำตั้งแต่ 7 ขวบ เพิ่งมาเลิกว่ายแบบแข่งขันตอนก่อนจะเข้ามหาวิทยาลัยนี่เอง สำหรับผู้หญิงไทยแจนค่อนข้างสูง (170 ซม.) และเป็นคนไหล่กว้างมากกกก เวลาไป fitting นี่ดีไซเนอร์เค้าก็บอกว่าไหล่เรากว้าง

 

ส่วนไหนของร่างกายที่คิดว่าเซ็กซี่ที่สุด
ขาค่ะ เวลาน้ำหนักขึ้นนี่มีขาอย่างเดียวที่รอด อิอิ

 

ความสนใจพิเศษในช่วงนี้
ความสนใจส่วนตัวจะเป็นด้าน วิศวกรรมการยศาสตร์ (Ergonomic Engineering) ค่ะ คิดว่าจะทำงานเก็บประสบการณ์อีกซักสอง-สามปีแล้วจะไปเรียนต่อด้านนี้ แต่ตอนนี้ก็เริ่มสนใจด้านการออกแบบประสบการณ์และการออกแบบส่วนติดต่อของผู้ใช้งาน (UI/UX Design) เพราะว่าเราคุมงานด้านนี้อยู่ค่ะ

 

สถานที่แฮงก์เอ้าท์สุดโปรด
เมืองสงขลาเลยค่ะ แจนเกิดและโตที่สงขลา รับรองว่าของกินอร่อยๆ สถานที่สบายๆ บรรยากาศง่ายๆ เยอะมากกกก

 

วีรกรรมฝังใจ
มีเยอะมากกกก แต่เรื่องที่ใหญ่ที่สุดน่าจะเป็นเมื่อสมัยที่ย้ายมาอเมริกาใหม่ๆ ค่ะ ตอนนั้นชอบเล่นเกมเดอะซิมส์มาก แล้วแจนก็มีแผ่นก็อปมาจากไทยพร้อมกับรหัสก็อป เล่นที่ไทยมาตั้งนานไม่เคยมีปัญหาอะไร แต่พอเอามาลงเครื่องที่นี่เท่านั้นแหละ รหัสมันเด้ง เล่นไม่ได้ ตอนแรกๆ ก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ประมาณหนึ่งอาทิตย์ถัดมา มีจดหมายมาจาก Internet Service Provider ว่าเราทำผิดกฎหมายนะ ถ้าทำอีกจะถูกจับ เลยเข็ดเลยค่ะ หลังจากนั้นคือทำอะไรใช้ของแท้ทุกอย่าง ไม่อยากมีปัญหา ใช้ของแท้เถอะ โดนสุ่มตรวจเอาไม่คุ้มค่ะ

 

ความใฝ่ฝันในวัยเด็ก
อยากเป็นแม่มดค่ะ 5555+ ทุกวันนี้ก็ยังฝันอยู่นะ ถ้าแจนเป็นตัวละครในแฮร์รี่ พอตเตอร์ ก็ต้องได้อยู่บ้านสลิธิรีน แน่ๆ

 

สไตล์การแต่งตัวที่บ่งบอกความเป็นตัวเรา
เสื้อเชิ๊ต กางเกงยีนส์เลยค่ะ ง่ายๆ หรือไม่ก็แนวชุดกระโปรงยาว ชอบอะไรที่ใส่สบายๆ ไม่อึดอัด

 

สถานที่ท่องเที่ยวที่เคยไปมาแล้ว และเลิฟจนอยากบอกต่อ
แจนชอบท่องเที่ยวแนวประวัติศาสตร์ค่ะ ถ้าที่เมืองไทยแจนจะชอบไปเมืองเก่า อย่างเช่น อยุธยา สุโขทัย ถ้าที่สหรัฐ แจนชอบ Washington, D.C. เพราะพิพิธภัณฑ์เยอะมาก และแนวสถาปัตยกรรมจะเป็นแนว Neoclassic ซึ่งจะดูขลังกว่าทางฝั่ง West Coast ค่ะ

 

ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าอีก 7 วันโลกจะแตกคุณจะทำอะไร
พาคุณลุงคุณป้า แฟน แล้วก็พ่อ แม่ กับน้อง ของแฟนที่นี่ไปอยู่กับครอบครัวเราที่ไทยค่ะ จะทานอาหารฝีมือคุณย่า คุณป้า คุณน้า คุณอา ดูคุณปู่ทำหุ่นหนังตะลุง ช่วยคุณลุงเก็บมะม่วงในสวน ดูคุณพ่อวาดรูป อ้อนคุณแม่ คุยกับพี่ๆ แกล้งน้องๆ เจอเพื่อนๆ พูดง่ายๆ คือขอใช้ชีวิตปกติกับครอบครัวและเพื่อนที่ไทย ก็มีความสุขแล้วค่ะ

 

สิ่งที่ยากที่สุดของการเป็นนางแบบคืออะไร
จริงๆ คือแจนรับงานเดินแบบ ถ่ายแบบ แค่ตอนที่ว่างค่ะ เป็นงานอดิเรกที่เราชอบทำ ถือว่าเป็นกิจกรรมคลายเครียด (มีคนมาแต่งหน้า ทำผม แต่งตัว ให้ รู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงในการ์ตูน 555+) เราทำสนุกๆ ก็เลยไม่ได้มองว่าการเป็นนางแบบเป็นเรื่องยาก อุปสรรคที่พอมีบ้างคือเวลาเดินแบบ ส่วนสูงแค่ 170 ซม. อย่างแจน จะถือว่าเตี้ยสำหรับนางแบบที่นี่ค่ะ ส่วนใหญ่จะ 175 ซม. ขึ้นไปกันทั้งนั้น แต่เราก็ยังมีงานเข้ามาเรื่อยๆ แต่ถ้าเป็นพวกนางแบบมืออาชีพเค้าก็คงมีเรื่องเครียดกันหลายเรื่องค่ะ ยิ่งอย่างที่อเมริกานี่คือลุคที่อินเทรนด์จะเปลี่ยนบ่อยมาก บางคนรุ่งมากๆ ปีนี้ ปีหน้าอาจจะร่วงไม่มีงานก็ได้เพราะตลาดเค้าหันไปชอบเทรนด์แนวอื่น

 

ผลงานที่ผ่านมา
ถ่ายแบบ stock images
เดินแบบ Tucson Fashion Week, Orange County Fashion Week
ถ่ายแบบของแบรนด์ Lizeh ของร้าน The Phukaw ซึ่งเป็นเหมือนประตูสู่เมืองไทยในสหรัฐอเมริกาเลย
สมัยเรียนเคยร่วมในทีมวิศวะกรของ Eco Car ของมหาวิทยาลัยค่ะซึ่งเป็นโปรเจกต์ที่สนับสนุนโดยกระทรวงพลังงานของรัฐบาลอเมริกาและบริษัท General Motors ซึ่งเป้าหมายของโปรเจกต์นี้คือดัดแปลงและคิดค้นเทคโนโลยีใหม่ๆ ให้กับรถ Chevrolet รุ่น Camaro ค่ะ
ตอนปี 2014-2015 ได้ออกแบบเครื่องตากแห้งผลไม้ที่ใช้ผลังงานแสงอาทิตย์ให้กับหมู่บ้านเล็กๆ ในประเทศเคนย่า ในชื่อโปรเจกต์ EPICS (Engineering Projects in Community Service)

 

ช่องทางการติดตาม
Facebook.com/ssokiaa
Instagram.com/shinatobe

 


avatar
by Wanwara Sutthisak

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ

เรื่องที่คุณอาจสนใจ

loading icon